sobota, 17 listopada 2007

Cześć:):):)

Bez uczucia przy, którym można płakać. Jesteśmy na tym świecie tylko ten jeden raz. Urodziłam się. Będę na Ziemi "krótką chwilę" i z pewnością umre. Wybrałam życie i ciesze się nim. Jestem szczęśliwa, że żyje. Moge się uśmiechać, robić to na co mam ochotę. Otaczają mnie wspaniali ludzie. Ogólnie mówiąc nie mam powodów do narzekania. Tyle, że mam świadomość, że to wszystko potrwa własnie "krótką chwilę". Śmierć nadejdzie. Pewnie nie dziś, nie jutro, nie za miesiąc, i nie kilka lat. Ta świadomość. Wiem, że z tym wszytskim co dziś kocham będę się musiała rozstać na zawsze. Na całą wieczność. Wybrałam życie, więc tym samym wybrałam śmierć. I nie żałuję tej decyzji. Gdybym miała możliwość podjęcia jej jeszcze raz  wybrałabym to samo - życie. Bo 
to jedna wielka bajka, do której jestesmy wpuszczeni. Upadki, wzloty, czas tryumfów i czas podknięć.

Podziwiam Gaardera. Jego styl pisania. Jego filozofia. Hmm..... to takie proste jak dla mnie zarazem cudowne. "Dziewczyna z Pomarańczami" nie odłożę jej po jednym przeczytaniu. Po dwóch pewnie tez nie. Nie wiem ile razy będę w stanie ją przeczytać. Ale wiem napewno, że książki Gaardera mają w sobie to coś. To coś co mnie w nich pociąga. Takie spojrzenie na życie. Może bardziej filozofia życia. Facet jest dobry, ma smykałke do pisania i to jak cholera. Jak dla mnie to ludzie powinni czytać takie książki. Jeszcze troche i kończe 15 lat. Nie jestem już jakimś mały dzieckiem i nie jestem dorosła. Mam przed sobą życie, które chcę w pełni wykorzystać, nie żałując niczego. Mam jakiś kierunek, który chcę w  życiu obrać. Tyle, że mam prawo zmienić zdanie. Jestem jeszcze młoda. Nie mam pojęcia jakie niespodzianki mogą mnie spotkać w przyszłości. A Gaarder, no własnie on potrafi przekazać to co spotkać nas może. Nie dosłownie oczywiście. Książka jest pisana poprzez symbole, które tzreba odkryć. Na końcu wszystko jest podane jak na tacy. Wszystko można zrozumieć. Trzeba tylko odpowiedzieć sobie na pytanie: czy chce się żyć, mając świadomość, że się umrze?
Ja odpowiadam. Tak, chcę żyć. Bo życie to najpiękniejsza z baśni. I nikt tego nie zmieni. Wystarczy odpowiedzieć sobie samemu... :)
Polacy wygrali 2:0 z Belgami. Miło, że zagramy w Mistrzostwach Europy.
Pozdrawiam:):*

Brak komentarzy: