Cześć:)

Więc, powinnam zacząć wierzyć w cuda? Trudne pytanie.
Istnieją specyficzni ludzie, naprawdę:) Takie osoby są więcej warte niż cokolwiek innego in this fucking world. Ale cóż, wszystko trzeba przeżyć. :) Chyba, że kochana siostrzyczka o sobie da znać to pojawia się problem. Tyle, że warto cieszyć się jakąś chwilą, no bo ona piękna jest. [Przynajmniej tak słyszałam, i prawdę powiedziawszy się z tym zgadzam. :) I jest z tym dobrze. Co nie?]
Spotkania DKK są rególarne:) Moje oceny znowu coraz lepsze. Robię to na czym mi zależy. Poza tym pogoda jest do dupy. To nic, poprawi się. W końcu moje upragnione słońce zacznie pięknie świecić. W zamiarach mam "wydobyć" z głębi pokoju Fendera:) 
Wakacje... Lato... Tak sobie myśle, że fajnie by było być całe wakacje w Polsce, lecz z drugiej strony chcę jechać do rodziców. Poza tym to tylko miesiąc. A ja chciałabym do tej łąki, do moich gołębi, do huśtawki, do jeziora, do morza, które ubustwiam, poznać nowych ludzi. Bardzo to wszytsko lubię:) Dlatego wezmę Fendera, bębenek będę już miała, muszę mu znaleść jakieś imie, i wyjadę. Tam jest moje drugie życie. Drugi dom :) Poza tym to tylko miesiąc. W końcu stoimy pod tym samym Księżycem, pod tymi samymi gwiazdami, pod tym samym niebiem. Niebo gwieździste na de mną, prawo moralne we mnie.
Semenke, jakby to mój Brat powiedział. Pozdrawiam;)
(Zieleń kojarzy mi się z nadzieją. KoRn - My gift to you. )