Oceniać po wyglądzie? Nie sądzę...
"Co robię, żeby zignorować tych za mną? Czy podążam na ślepo za swoimi instynktami? Czy chowam swoją godność przed tymi złymi snami. I poddaję się tym przygnębiającym i irytującym myślom? Czy siedzę tu i próbuje to znieść? Czy też próbuję złapać ich na gorącym uczynku? Czy ufam trochę i zostaje ogłupiony przez fałsz. Czy też nie ufam nikomu i żyję samotnie? Bo nie wytrzymuję gdy tak nie wiem co mam robić. Postępuję właściwie lecz wewnątrz jestem zagubiony. Ubieram swoją codzienną fasadę ale przecież i tak w końcu jestem zraniony. Jeśli się odwrócę będę bezbronny, a iść na ślepo jest bez sensu. Jeśli schowam swoją dumę i pozwolę temu trwać to zabiorą mi wszystko. Jeśli pozwolę im odejść będę górą nad nimi, ale próba złapania ich mnie wykończy. Jeśli będę trawiony pytaniami jak rakiem, to spalę się w milczeniu odpowiedzi."
Hm... Wg mnie, aby ocenić człowieka wystarczy głębsze spojrzenie.
To tylko moje zdanie.
Kiedy zaczniesz oceniać dobitniej, zaczynasz klasyfikować ludzi.
Tworzy się taka talia kart.
Joker będzie wart dużo, a taka dwójka pik bądź kier nic.
Ale nadal to cała talia. To nadal 54 karty, które składają się na całość.
Zaczynasz przebierać między ludźmi, słabszych, mniej ważnych oddajesz drugiemu graczowi a sam zbierasz wyłącznie najlepsze owoce. Dobra tę bitwę wygrywasz.
Co będzie dalej? Teraz staniesz się zasmakarnym egoistą, będziesz wykorzystywał ludzi dla własnych potrzeb? Jeśli Ci to odpowiada, niczego nie będę zabraniać. Nad własnymi emocjami trzeba przynajmniej próbować panować. Tyle, że to już inna bajka...
Upadasz, zdaża Ci się przegrać. Twoja talia wygląda tak samo jak na początku. Co teraz? Jak się z tym czujesz? Będziesz płakał? Ok. Podam Ci chusteczkę. Uśmiechniesz się? Wtedy zacznie docierać do Ciebie wszystko, to, czego nie widziałeś wcześniej. 4 dwójki a każda innego koloru okażą się najdroższe. Nie będę nic chciały w zamian. Po prostu z nimi będziesz. Im to w zupełności wystarczy... Kim jesteś obecnie? Wygranym, pozostali mają Ci czego zazdrościć. Otaczają Cię wspaniali, nieważne czy jest źle czy też dobrze. Zacznij marzyć.
W przypadki i przesądy nie więrzę. Cuda? Hmm nie wierzyłam. Nie oznacza to, że wierzę. Zaczynam dostrzegać ciekawe rzeczy. Są to cuda? Możliwe... Nie dziś i nie jutro tego się dowiem.
~*~
Skończyłam czytać tę książkę. Jednak znalazło się coś, co z niej wyniosłam.
Większość ludzi jest strasznie naiwna. Można ich owinąć wokół palca. Wystarczy tak mało.
Trzeba odróżniać potencjalny żart, czy problem od podłego hamstwa.
Im jestem starsza, tym bardziej dochodzę do wniosku, że jest dziki. Waham się pomiędzy pozytywnym a negatywnym znaczeniem tego słowa.
Władca Pieścienii, 3 piękne części.
Jedyny film, na którym do tej pory ryczałam.
Mam nadzieję, że tak już zostanie.
Widziałam to od zasmarkania, nadal mogę z radością oglądać.
Jutro spędzam dzień z Ciro-Niańkiem. Zobaczymy, kto z kim da radę dłużej wytrzymać.
Nie będę miała żadnych pohamowań. Bezpośrednia z pewnością. Hamska hmm nie, za mało go znam....
Braciszku! Kochanie Ty moje. Nie wpierdalaj się tam, gdzie Cię nie chcę mieć. Kocham Cię i bardzo dobrze o tym wiesz. Pewnych granic się nie przekracza. Spierdalaj po prostu:*** Nie żebym czegoś się czepiała... :P
Jak wraca polot to w wielkim stylu. Nie będę napawać się dumą. Wystarczy, że teraz już pójdzie z górki.
Zostało 31 dni do wyjazdu. Widocznie tak jest zapisane. Gołębie oczywiście są. Coraz bardziej mnie ciekawi, co oznaczają.
Istnieje przeznaczenie. W to wierzę. Bóg swoją już inną drogą. Moją własną.
Pozdrawiam serdecznie.
;**
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz