niedziela, 28 czerwca 2009

Notion.

Jeśli o coś walczysz z uporem maniaka sądzę, że starania zostaną kiedyś docenione. Cenniejsza jest wytrwała praca, niż coś od tak siup. Choć od tak siup też można i przy okazji zrobić z siebie pośmiewisko też można. I tutaj się nasuwa pytanie: po co? Dla szpanu? Bo ja mogę szybciej? Lepiej? Mam gdzie? Pytanie, na które odpowiedź powinna być indywidualna. Bo to przecież kwestia wyboru. Życia sobie nie wybierasz. Do pewnego czasu decyzję za Ciebie podejmują rodzice. A później? Jesteś panem swojego życia i swojej śmierci. Panem przeznaczenia. Bez przypadków.
Zrobili - szybko i beznadziejnie. Uznanie za szybkość, która jak zwykle została kupiona, bo w dzisiejszych czasach za pieniądze można dużo i jeszcze więcej. A żal dupę ściska za niekoniecznie poprawnym wykonaniem. Nie, nie na odpierdol. Po prostu bez zaangażowania. Ot. Dla zabawy. A kilka nieudaczników stoi i mordę cieszy. Nie chodzi tu też o oczernianie, bo po co to komu? Bez imion, nazwisk, adresów, nazw. Nieważnie kim jesteś, ważne, co robisz. Powtarzasz od zasrania a oni i tak swoje. Może to chore ambicje? Czy wyczucia rytmu można się nauczyć? Czasami, poza swoją dumą, dostrzegają swój honor. W sumie to jeden pies. Tej puści oczko, a tamtą zgwałci. Tych, co wytrwale nad sobą pracują i stają się coraz lepsi, nie widzą. Nie chcą widzieć. Zazdrość? Być może. Niektórych pytań nie wypada zadawać. A jak mówią: "Zrób to! Kurwa!", to taki z bananem na ryju biegnie, byle tylko na coś się przydać. Później usłyszy: "Ty pojebie! To nie tak miało być!" Bo zamiast łyżeczki cukru, wsypał dwie. Można to całe przedstawienie chrzanić. Ale jak długo obojętnie przechodzić i udawać, że nic się nie stało? Później się tylko dziwią, dlaczego istnieje klasyfikacja wśród ich dzieci. Ha! Lenistwo to też sposób na życie. Jeśli komuś tyle wystarcza i dobrze mu z tym, że jest żałosny, ok. Drzwi w takim wypadku pokazać nie wypada.





3 lata i 31 dni.
Miesięczny, choć może zdrowy niepokój, o coś najważniejszego, co posiadam.
Jeszcze chwila i wyjeżdżam do, nie tylko emocjonalnie, cieplejszych stron.
Czasami żałuję, że laptop jest mój i u mnie w pokoju.
Chore uzależnienie, na które cierpi przynajmniej połowa społeczeństwa.

W klimatach Kings Of Leon Only By The Night.

1 komentarz:

Anonimowy pisze...
Ten komentarz został usunięty przez administratora bloga.