czwartek, 29 października 2009

Dziura w kieszeni życia.

_____________________________________________________________________
Kiedyś wyobrażała sobie miłość jako takie małe granulki, które wędrują między sercami. Z jego do jej i z jej do jego. Czasami była zazdrosna. Bo wiedziała, że granulek jest mało. Za mało. Obwiniała siebie: Co ja takiego złego robię? - myślała. Teraz wie, że wychowała się bez miłości. Często płakała. Wystarczyło jedno słowo i wpadała w chisterię. Często krzyczała, czasami kopała.
Pamięta swój pierwszy wyjazd. Ogromny koszyk w supermarkecie i jakieś ciastka. Może czekoladowe? Może maślane? Mgła i czarna przestrzeń utkwiły najbardziej. Nie rozumiała tamtegi języka. P. był dla niej kimś obcym, kimś kogo nie chciała znać. Od tamtego czasu wiele się zmieniło...
_____________________________________________________________________
3 lata i 155 dni... Tutti Santi w samotności. Choć może nie, jest prezentacja z polskiego.
Młodości nie ustają. Kiedy wydaje mi się, że będzie już wszystko OK, wracają ze zdwojoną siłą.
_____________________________________________________________________
Błagam, chroń... [!!!]
Mam huśtawkę nastrojową.