Przez pępek i niżej
Z tym zapachem
Nie było ciszy, nie było żadnych słów.
Załóżmy, że nigdy nie miał przyjaciół.
Załóżmy, że otaczają go różni.
Było głośno i ciemno.
Jeden wdech i DWA wydechy.
Granica - tu i nie dalej... zapomnienie.
Kilka kroków. Zero słów.
Wymowne spojrzenie. Uścisk dłoni.
Dotyk, smak.
Kruki i łąbędzie są wbrew pozorom do siebie podobne
Posiadają skrzydła.
Jak gdyby to był sen.
Podobnie jest kiedy kłamiesz, może to właśnie kłamstwo?
Nie boję się zrobić kroku wprzód.
Daj rękę - przejdziemy przez to razem.
Ale... GDZIE JESTEŚ?
Załóżmy, że w ciemnym niebie gwiazdy napawdę spadają.
Załóżmy, że oddychasz. Tu i teraz, nie przy mnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz