Z dźwiękiem strun w sercu. Z żalem i bólem zarazem.
W jednym wielkim kłamstwie, co ma na imię świat.
O nie szczerości i fałszywości, która codziennie po niebie się przechadza i szuka ofiar.
Kiedy już znajdzie nie daje odpocząć. Ciągle chce więcej i więcej.
Nie pozwala przystanąć i rozejrzeć się za tym wzrokiem, tymi oczami.
Wszystkie tępe pały będą je ubóstwiać, oddawać hołd i czcić, jak gdyby na to zasługiwała.
Sami nawet będą je gonić i biec biec biec aż zamkną im się oczy i już nie będzie wesoło.
10 tysięcy tam nie zabiorą. Tam, to nie będzie miało najmniejszego znaczenia.
O co może chodzić Sędziemu? Że nawet wtedy jak jest źle? Żeby jak najmniej popsuć i nie narobić za dużego gnoju?
Nawet Dante w piekle szukał i się bał. Bał się jak cholera.
A tak naprawdę nie był dzieckiem... I wiedział, że tego nie zmieni.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz