niedziela, 23 stycznia 2011

Zaprzepaszczone siły.

Siedziała taka bezbronna. Taka niewinna. Od czasu do czasu ruszała stopą, żeby nie myśleli, że umarła.
Nie śmierdzieła. Po prostu pachniała tanią wódką i ludzkim zmarzniętym potem. Śmierdzi kłamstwo. 
Nie chciała zwracać na siebie uwagi, ale i tak ją pokazywali palcami.
Dwie panie po drugiej stronie ulicy rozmawiały. Wypowiadały kilkanaście słów po czym w ogóle nie wiedziały, o co chodzi. Nie słuchały siebie, tylko mówiły, bo akurat to "ona" miała racje i to "jej" problemy były najważniejsze.
"Szczęść Boże" aaa noo tak zapomniałam, dziś już młodzi ludzie tak nie mówią, to po co odpowiadać?




Upadnijmy naprawdę nisko a później powoli, łagodnie, delikatnie z tego wychodźmy... Jak gdyby zmiany nie było potrzebne. Jeśli zechcesz to znać.

Brak komentarzy: