Już nie śpię, ale jeszcze nie wstałam... Albo^^ Jeszcze nie umarłam, ale już się urodziłam. A chodziło tylko o to żebym ruszyła cztery litery i umyła się,ubrała i poszła do samochodu. Heh, co mi zajęło ponad godzinę.
Z nadzieją na lepsze jutro?
Nie zawsze jest tak pięknie jak by się chciało żeby było.
W pewnym momencie jest się szczęśliwym a w następnej sekundzie marzy się o śmierci.
Trzeba mieć jakiś punkt zaczepienia, jakieś oparcie, wiare. Wiare w drugiego człowieka.
O niektórych rzeczach nie idzie zapomnieć. Nie idzie zapomnieć o śmierci. Im więcej starasz się o tym nie myślec tym więcej to otwierasz... Nie idzie zapomnieć o kimś kogo się kochało. Nadal kocha. Jeszcze bardziej niż przedtem. Patrzę w niebo i widzę moją Gwiazdę, która wskazuje mi droge.
I teraz powoli się uspokajam. Mój pokój, moja przystań, moja oaza spokoju. Nigdy nie jest cicho. Zawsze coś gra. Zawsze. To nie jest tak, że jestem smutna. Ciągle się uśmiecham. Po prostu brakuje mi Jej. Nie zrozumie tego ten, który tego nie przeżył. Ale nieważne, nieważne. Za 30, 50, może 70 lat się spotkamy ponownie a ja nie mam zamiaru marnować czasu. Będę szła do przodu. Obieram sobie cel i żyję przeznaczeniem.
There comes a time when every bird has to fly
At some point every rose has to die
It’s hard to let your children go
Leave home
Where they go?
Who knows!
Getting drunk
Getting stoned
All alone
Teach a man to fish
You’ll feed him never lie
You show your kids the truth
Hope they never lie
Instead of reading in a letter that they’ve gone to something better
“Bet your sorry now! I won’t be coming home tonight”
I’m sick of looking for those heroes in the sky
To teach us how to fly
Together we cry..... ;)
Cholerne kolejki w dino mnie irytują. Taki urok ma ten sklep. Bawi mnie to. Jutro chcę odwiedzić bibliotekę. Jutro mamcia będzie musiała się obejść bez swojej kochanej córeczki. Mój infantylny bałagan albo moje infantylne bałaganiarstwo było, jest i będzie :) Hmm... tak mi się wydaje.
Przeszłość nierozłącznie wiąże się z przyszłością, na teraźniejszość nie ma miejsca. Dlatego nigdy nie kłam drogi człowieku. Taa czasami nie lubię ludzi. Mam ich po dziurki w nosie, ale jednak nie wyobrażam sobie bez nich życia. Właśnie sobie uświadomiłam, że jestem w Polsce. 3 dzień a do mnie dopiero tak dogłębnie to dotarło. Lubię mój świat. :)
Pozdrawiamy, pozdrawiamy? Nie, dziś nie.
Rock you. ;>
1 komentarz:
No kiedyś wbiję jak mnie zaprosisz. Przez przypadek skasowałam Twój komentarz do notki. Sorry :*
Prześlij komentarz